Elektrikli araçlar dünyayı sararken, Aircela yeni bir teknolojiyle çıkageldi. Havadan karbon çekip bildiğimiz akaryakıta dönüştüren bu aygıt, mevcut arabaların motorunu değiştirmeden "yeşil yakıt" kullanmasını sağlıyor.
Enerji dünyasında ihtilal yaratacak buluşlar çoklukla devasa santrallerden yahut karmaşık laboratuvarlardan gelir, fakat bu sefer haberler direkt soluduğumuz havadan geliyor. Tesla yahut Rivian üzere devler büsbütün elektrikli araçlara odaklanırken, Aircela isimli bir teşebbüs çok daha farklı ve şaşırtan bir yol izliyor.
Şirket, atmosferdeki karbondioksiti çekip onu bildiğimiz akaryakıta dönüştüren, üstelik konutların çatısına sığacak kadar küçük bir makine geliştirdi. Bu teknolojinin en heyecan verici yanı ise yalnızca geleceğin araçlarını değil, bugün yollarda olan milyonlarca fosil yakıtlı aracı da karbon salınımı yapmadan çalıştırabilecek olması.
Sistem, çalışma prensibiyle adeta modern bir simya makinesini andırıyor. Aircela’nın geliştirdiği bu aygıt, birinci adımda özel bir sıvı solüsyon kullanarak havadan karbondioksit yakalıyor. Akabinde suyun içindeki hidrojeni ayırmak için elektroliz formülünü kullanıyor ve elde edilen bu iki maddeyi birleştirerek sentetik bir yakıt üretiyor. Sonuçta ortaya çıkan eser, mevcut motorlarda hiçbir değişiklik yapmadan kullanılabilecek nitelikte bir akaryakıt oluyor. Şirketin bu yılın başlarında bir çatı katında yaptığı canlı gösterim, teknolojinin kağıt üzerinde kalmadığını, hakikaten uygulanabilir olduğunu açık bir halde kanıtladı.
Ev tipi akaryakıt istasyonları mümkün mü?
Şu an için sistemin en büyük handikabı üretim suratı olarak görünüyor. Makine, günde yaklaşık 3,8 litre akaryakıt üretebiliyor. Fakat bu ölçü az olsa da, aygıtın boyutu ve hammadde olarak yalnızca hava ile suyu kullanması, potansiyelin ne kadar büyük olduğunu gösteriyor. Meskenlere, iş yerlerine yahut sanayi tesislerine kurulabilecek kadar kompakt tasarlanan bu makineler, akaryakıtı direkt tüketim noktasında üreterek nakliye maliyetlerini ve buna bağlı karbon ayak izini de ortadan kaldırıyor. Üstelik karbon yakalama sürecinde kullanılan sıvılar daima geri dönüştürüldüğü için sistem kendi içinde yenilenebilir bir döngü kuruyor.
Tabii ki her yeni teknolojide olduğu üzere burada da aşılması gereken kimi pürüzler var. Makinenin çalışması için dışarıdan elektrik gücüne gereksinim duyuluyor; yani bu metodun tam manasıyla “yeşil” sayılması için elektriğin güneş yahut rüzgar üzere pak kaynaklardan gelmesi kaide. Aircela’nın önündeki asıl imtihan ise bu teknolojiyi kitlesel ölçekte verimli hale getirip getiremeyeceği konusu.
Kaynak: Chip
COMMENTS