Bilim insanları, 2025 yılında okyanusların emdiği ısı ölçüsünün akılalmaz bir düzeye ulaştığını açıkladı. Atmosferdeki fazla enerjiyi bir sünger üzere çeken derin sular, gezegenin gerçek termometresi olarak alarm veriyor.
Gezegenimizin hafızası olarak kabul edilen okyanuslar, iklim değişikliğinin faturasını her geçen yıl daha ağır bir halde ödüyor. Dünya genelinden 50’den fazla bilim beşerinin iştirakiyle hazırlanan yeni bir araştırma, okyanusların 2025 yılında emdiği ısı ölçüsünün tüm vakitlerin rekorunu kırdığını ortaya koydu.
Bu bilgiyle birlikte okyanuslar, üst üste sekizinci kere tarihin en sıcak düzeylerine ulaştı. 1960’lı yıllardan bu yana sistemli tutulan kayıtlar, derin suların artık devasa bir ısı deposuna dönüştüğünü ve bu sürecin geri döndürülmesinin sanıldığından çok daha uzun süreceğini gösteriyor.
Araştırmaya nazaran okyanuslar 2025 yılında, bir evvelki yıla oranla çok daha büyük bir artış göstererek fazladan 23 zettajul güç yuttu. Bu sayıyı kağıt üzerine döktüğümüzde karşımıza 21 adet sıfırlı, hayal etmesi güç bir sayı çıkıyor. Çalışmanın müelliflerinden Profesör John Abraham, bu devasa boyutu halkın daha güzel anlayabilmesi için çarpıcı bir benzetme yapıyor: Okyanusların yalnızca bir yılda depoladığı bu ekstra güç, saniyede 12 atom bombasının suyun altında patlamasına muadil bir gücü temsil ediyor. Öbür bir deyişle, bu ısı ölçüsü Dünya’daki tüm insanların kullandığı elektrik gücünün 200 katından fazlasına denk geliyor.
Derinlerdeki “gizli” ısınma ve termostat etkisi
Okyanuslar, atmosferde hapsolmuş fazla ısının yüzde 90’ından fazlasını emerek gezegenin en büyük soğutma sistemi misyonunu görüyor. Fakat bu durumun çok önemli bir yan tesiri var. Yüzey sıcaklıkları El Niño üzere hava olayları nedeniyle vakit zaman dalgalanma gösterse de, emilen bu muazzam güç akıntılar aracılığıyla yavaş yavaş derinliklere süzülüyor. Bilim insanları, yüzeydeki sıcaklıkların bizi direkt etkileyen hava durumunu belirlediğini, lakin derinlerdeki ısı ölçüsünün gezegenin gerçek “termostatı” olduğunu vurguluyor. Karalar süratle ısınıp soğusa da, okyanus derinliklerindeki bu ısınma bir sefer başladığında durdurulması yüzyılları bulabiliyor.
Bu dataları toplamak için yalnızca uydulardan yahut gemilerden faydalanılmıyor, teknoloji ve tabiat el ele veriyor. Bilim insanları, 3 binden fazla robotik şamandıradan oluşan global bir ağın yanı sıra, buzların altına dalabilen deniz memelilerine yerleştirilen sensörlerden de bilgi topluyor. Bu prosedürler sayesinde robotların bile ulaşamadığı dondurucu ve karanlık bölgelerdeki ısı değişimleri kayıt altına alınıyor.
Uzmanlar, fosil yakıt kullanımını bugün büsbütün bıraksak bile, okyanusların derinliklerine hapsolmuş bu ısının yüzeye çıkıp atmosfere karışmasının kuşaklar uzunluğu süreceği konusunda uyarıyor. Yaşanan bu inanılmaz ısınma, tabiatın ödediği bu ağır bedelin faturasını gelecekte çok daha sert bir formda önümüze koyabilir.
Kaynak: Chip
COMMENTS