2025 yılının sonunda hazırlanan raporlar, Titanik faciasına dair ezber bozan bir gerçeği ortaya çıkardı. Gelişmiş simülasyonlar, dev geminin buz dağına yandan sürtmek yerine baş başa çarpması durumunda batmayacağını gösterdi. Pekala o geceki hareket kusuru felaketi nasıl tetikledi?
Dünya denizcilik tarihinin en büyük trajedilerinden biri olan Titanik faciası, üzerinden geçen bir asra karşın gizemini müdafaaya devam ediyor. 1912 yılında “batmaz” denilerek denize indirilen lakin birinci seferinde bir buz dağına çarparak okyanusun karanlık sularına gömülen dev gemi, artık çağdaş teknolojinin yardımıyla yine “batırıldı”.
2025 yılının sonlarında yayımlanan yeni bir araştırma, bir üstün bilgisayarın süreç gücünü kullanarak Titanik’in son anlarını simüle etti. Bu çalışma o geceye dair onlarca yıldır süregelen tartışmalara da bilimsel bir nokta koyuyor.
Araştırmacılar, bu devasa simülasyonu hazırlarken 1985 yılında enkazın keşfedilmesinden bu yana toplanan tüm bilgileri kullandı. Gelişmiş derin deniz araçlarıyla elde edilen yüksek çözünürlüklü imgeler ve enkaz üzerindeki yapısal hasar tahlilleri, bilgisayar ortamına aktarıldı. Bilim insanlarının asıl hedefi, buz dağına çarpma anından geminin ikiye bölünmesine kadar geçen süreci, tarihteki şahit sözleriyle karşılaştırarak doğrulamaktı. Bilhassa geminin alt güvertelerinin ne kadar süratli su aldığı ve okyanusun yaklaşık 4 bin metre altındaki basıncın gövdede yarattığı tahribat, bu yeni modelleme sayesinde birinci sefer bu kadar net bir biçimde gün yüzüne çıktı.
Kurtuluş bahtı var mıydı?
Simülasyonun ortaya çıkardığı en çarpıcı data, geminin su tahliye sistemleri ile içeri giren su ölçüsü ortasındaki devasa uçurumdu. Titanik, devrinin doruğu sayılan sekiz adet güçlü pompayla donatılmıştı. Lakin yeni yapılan hesaplamalar, geminin dakikada yaklaşık 11,4 ton su tahliye edebildiğini gösterirken, buz dağıyla çarpışmanın birinci saatinde içeri giren su ölçüsünün dakikada ortalama 200 tonu aştığını gösterdi. Yani en optimist senaryoda bile Titanik’in içindeki sistemlerin bu baskıyla başa çıkması teknik olarak imkansızdı. Gemi, tasarım mükemmeli olsa da tabiatın gücü karşısında savunmasız bir kapana dönüştü.
Araştırmanın en çok merak edilen sorusu ise geminin çarpışma biçimiydi. Bilim insanları, “Titanik buz dağına yandan sürtmek yerine baş başa çarpsaydı ne olurdu?” sorusunu da bilgisayara sordu. Çıkan sonuçlar epeyce şaşırtıcıydı. Simülasyonun gösterdiğine nazaran, yandan sürtünme sonucu altı bölme birden yarılırken, baş başa bir çarpışmada sadece ön taraftaki dört bölme su alacaktı. Bu hesaplamalarla simülasyon, geminin baş başa çarpışması durumunda batmadan su üzerinde kalabileceğini gösterdi. Ayrıyeten suratın çarpışmadan çabucak evvel düşürülmüş olması, bu talihi çok daha artırabilirdi.
Bu datalar, o geceki hareket kararının trajedinin boyutunu aslında nasıl büyüttüğünü acı bir biçimde doğruluyor.
Kaynak: Chip
COMMENTS